Bewust leven

Het is ontzettend warme deze dagen op Bonaire. “Gisteravond hebben ze me aangehouden pastor en nu zit ik hier.” De arrestanten cellen liggen gelukkig op de wind maar daarmee is alle geluk ook wel benoemd.

De jonge jongen vertelde dat het een routine was geworden die ongemerkt zijn leven ingeslopen was. Elke dag rookte hij wel wat en op een gegeven moment vroegen zijn vrienden of hij ook spul voor hen had. ”Ik heb wat plantjes in mijn tuin gezet.” Daar komt geen elektriciteit bij kijken, dankzij het dagelijkse portie zon hier groeien zij er vrolijk op los. “Ik was me er niet echt van bewust dat dit niet mocht. Ik rookte wat, mijn vrienden rookten wat en ik verdiende er ook nog wat aan.”

Die avond maakte hij een rondje en werd hij aanhouden door de politie. De geur verraadde dat hij “zijn boodschappen” bij zich had. De hoeveelheid overschreed ruim het maximum voor eigen gebruik en nu zat hij daar in een bloedhete cel. “Denkt u dat ik mijn werk kwijtraak? Mijn moeder is ziek en heeft me nodig.” Soms zie je als geestelijke verzorger omstandigheden voorbijkomen die te gruwelijk zijn voor woorden, maar in dit geval voelde ik dat meer dan normaal mededogen zich mengde in het gesprek.

Het was een voorbeeld van hoe je door het rood rijdt omdat je naar het scherm van je telefoon kijkt en daardoor een ongeluk veroorzaakt. Een voorbeeld van een gezellige avond met een biertje hier en een wijntje daar waaraan je de volgende ochtend met een bonkend hoofd herinnerd wordt. Al snel waren we het eens. Het kleine verdient aandacht, omdat de gevolgen van de onverschilligheid soms grote gevolgen kan hebben. “Nee pastor, dit ga ik nooit meer meemaken.”

RK justitiepastor Marc