Skip to main content

Eerste paasgroetenkaarten uitgereikt in PI Nieuwegein 

Op zondag 29 maart zijn de eerste paasgroetenkaarten uitgereikt in de PI Nieuwegein. Ruud van der Herberg overhandigde deze namens de Protestantse Kerk. In de aanloop naar Pasen worden in alle Nederlandse gevangenissen zo’n 30.000 kaarten uitgedeeld aan gedetineerden.

De uitreiking vond plaats in de PI Nieuwegein, omdat een gedetineerde daar de voorkant van de kaart voor deze editie heeft ontworpen. Pastor Meike begeleidde de gedetineerde bij het maken van deze kaart. Zij vertelde dat de gedetineerde een stukje van zijn ziel in dit ontwerp had gelegd. En dat de afbeelding ons daarom raakt.Paasgroeten 2026 e

Bemoediging van buiten 
De uitreiking vond plaats tijdens de Palmpasendienst, geleid door dominee Ben. Hij benadrukte het belang van de actie: “Vanmorgen zijn er mensen van buiten die jullie kaarten vanuit de kerken komen aanbieden. Het is mooi dat harten zo voor elkaar worden geopend.”

Ruud van der Herberg stond stil bij de betekenis van de kaarten: “Een van jullie heeft deze prachtige tekening gemaakt: een moeder die haar kind beschermt. Wij noemen dat liefhebben, zoals Jezus ons liefheeft. Overal in het land worden deze kaarten vandaag uitgedeeld als groet van duizenden gemeenteleden. Dat laat zien dat u in gedachten bent van velen. Ik hoop dat u hier moed en bemoediging uit put.” 

Hij wees er ook op dat gedetineerden een kaart terug kunnen sturen: “Er zit een lege kaart bij, met een postzegel erop. Die kunt u zelf aan iemand sturen.” 

‘Gods trouw ervaar ik hier’ 
De kaarten worden zichtbaar gewaardeerd. Een gedetineerde vertelt: “Wat fijn dat mensen de moeite nemen om aan ons te denken. Op mijn kaart staat dat God trouw is. Die trouw ervaar ik hier ook. Zonder mijn hemelse Vader red ik het niet. Mijn toekomst is onzeker, alle deuren zijn gesloten, maar Hem kunnen ze niet van me afnemen.” 

Palmpasen: hoop en contrast 
In de dienst zelf benadrukte Ben dat wij allemaal uitersten in ons meedragen. Het ene moment enthousiast juichen voor iemand en het andere moment hem gefrustreerd dood wensen. Maar dat is niet het laatste wat over ons gezegd kan worden. Want daar doorheen is opstanding mogelijk. Een weg naar leven. Hoopvol is het ook dat dominee Ben consequent de aanwezigen in de kerk bleef aanspreken als: ‘mooie mensen, geliefde mensen.’ Dat alleen al is een teken van hoop!

Ds. Anne van Voorst